Jingzhe Sezonu

Jingzhe sezonu, genellikle 5 Mart günü civarında başlar. Çin Ay Takvimi'ne göre yılın 3. sezonu olan Jingzhe'yle ilgili güzel bir efsane var.

Yaşadığımız bu dünyayı yaratan Pangu, 18 bin yıl yaşadıktan sonra ölmüş. Ölmeden önce sol gözü güneşe, sağ gözü aya dönüşürken, son nefesi rüzgar ve bulut, ağzından çıkan son sesi de gök gürültüsü olmuş. Gök gürültüsü sonbahar ve kışın topraklar altında saklanırmış, baharda köylüler ekim yaptığında gök gürültüsü toprak altından çıkarmış. Kış uykusunda bulunan yılan, akrep, kırkayak ve kaplumbağa gibi böcek ve sürüngenler, Zhe Böcekleri olarak da adlandırılır. Bütün kış mevsimin boyunca böcekler toprak altında yemeden, hareket etmeden kalır. Ama Jingzhe sezonunun başladığı gün, böcekler gök gürültüsü tarafından uyandırılır. Jingzhe, önemli bir sezondur. Bir gök gürültüsü, sadece Zhe böceklerini uyandırmakla kalmayıp, aynı zamanda tüm yerküreyi de uyandırır, canlılık getirir. ABD bilimadamlarının araştırmalarına göre, bir gök gürültüsü, yeryüzünde on binlerce gübrenin oluşumasına yol açar.

Eski çağlarda Çin'de Jingzhe'yle ilgili bazı örf ve adetler varmış: Çin'in bazı bölgelerinde insanlar, tütsüsü yakarak, özel olarak hazırlanan eşyalarla Gökgürültüsü Tanrısı'na tapınır ve bereketli bir yıl ile yeterli yağmur suyu dilermiş; Shanxi eyaletinin bir bölgesinde Jingzhe gününde armut yenilirmiş; Yunnan eyaletinin Xuanwei bölgesinde köylüler, Jingzhe sabahı serçe sesi duyunca hemen tarlaların kenarında üflemeli müzik aletlerini çalıp sihirli sözler söylermiş, çünkü böylece kuşların sonbaharda olgunlaşmış tahılları yemeyeceğine inanılırmış; birçok bölgede ilk gökgürültüsü duyulduğunda bir anne, çocuğunun yattığı yastığı çevirirmiş. Bunun anlamı, yerküredeki varlıkların uyanmış olduğu ve bir daha uzun uyumayacağıymış.

Jingzhe sezonunda hava daha da ısınmaya başlar. Örneğin Çin'in ortasından geçen Huaihe ırmağı havazasındaki hava sıcaklığı, 6, 7 derece olur, bir önceki sezon olan Yushui sezonuna göre 3 derece artar; havzanın kuzeyindeki bölgelerde yağmur yoğunluğu, 15 ile 20 mm bulurken, güneyindeki bölgelerdeki yağmur miktarı 20 ile 40 mm arasında değişir. Kırmızı şeftali çiçekleri açarken ve kırlangıçlar dönerken, Çin'in birçok bölgesi bahar ekimine girer. Çin'in orta bölgelerinde yaygın olan bir atasözü vardır: "Jingzhe sezonuna girilince, bahar ekimi bırakılmaz." Kışın ekilen tahılların yavaş yavaş olgunlaşma mevsimine girdiği için Jingzhe sezonunda köylüler çok meşgul olur. Örneğin buğday için su miktarının fazla veya az olması tehlikelidir, çünkü her ikisi de zararlıdır. Bunun için köylülerin hava durumunu yakından takip ederek, don olayını, fazla ve az yağışı önlemeye çaba göstermeleri, ayrıca tarlalardaki böceklerin vereceği zararları önlemeleri gerekir.

Jingzhe, hava ısındığı ve çiçeklerin açıldığı bir mevsim olmasına rağmen, aynı zamanda hastalıkların da yaygın olduğu bir sezondur. Çin tıbbı, "olmuş hastalıkları değil, henüz olmamış hastalıkları tedavi etmeye" özen gösterir, yani hastalıkları önceden önlemeye önem verir.

Kaynak:cri.cn

Çinlilerin Yemek Çubuğu Kuai Zi

Bir çok arkadaşım dalga geçer benimle, Çin'e giderken yanında kaşık götür nasıl yiyeceksin o çubukla. Dünyada yapılan bir araştırmaya göre dünyanın %40 eliyle yemek yiyormuş, % 30 çatal kaşık kullanırken % 30 da çubuk yani kuai zi kullanıyor.
Kuai zi nin 3000 yıllık bir geçmişi var çatal kaşıktan eski. Eskiden isimleri Zhu imiş sonra isimleri jin olarak değiştirilmiş.

Peki kuaizi ismi nereden geliyor? Tarihi kayıtlar, Doğu Çin’de bulunan Yangtze Nehri’nin güneyinde yaşayanlar için “Zhu” ve “durmak” sözcüklerinin eşsesli olduğunu gösteriyor. Nehir kıyısındaki kayıkçılar “durmak” sözcüğünü tabu olarak kabul ederler, kullanmamaya çalışırlardı. Bu nedenle “Zhu” sözcüğünü de “hızlı” anlamına gelen “Kuai”yle değiştirdiler. Kuai zi'yı çinlilerin nasıl keşfettiğine gelince, eski insanlar yanan ateşten etleri almak için 2 dalı yada bambuyu kesip elleri yanmasın diye böyle bir yol deniyorlarmış. O günden bu güne gelenek asla değişmemiş hatta yurt dışında kuai zi eğitim merkezleri bile açılıyor.

Kuai zi nin yapısı çok basittir, çubukların üst kısmı dörtken ve biraz kalınken ucu yuvarlak ve biraz incedir. Masada yuvarlanmama ve ağzını dişini yaralamama gibi avantajları vardır. Küçükken çataldan dolayı dişini kıran bana ideal bir yemek yeme aracı :)

Peki efendim bu iki ince çubuğu herkes kullanırmı ? Kullanabilir ama ilk defa kullanıyprsunız yanınıza bir paket peçete alın :) Tutma şekli çok önemlidir, sırf yanlış tuttuğunuzdan beceremiye bilirsiniz. Ben bu konuda kurs verebilirim, kurs ücretleri biraz tuzludur :)

Her ne kadar Çinliler icat edip uzakdoğuda kullanılsa da bu çubuk (kuai zi) lar, ilk çubuk müzesi Almanya da açılmış. Ben gitmedim giden arkadaşlardan fotoğrafları yollarsa seviniriz. Müzede altın, gümüş, yeşim taşı ve hayvan kemikleri gibi değişik malzemelerden yapılmış 10.000 den fazla çubuk sergileniyormuş. Merak ettim şimdik.

ÇİNCE DÖKÜMANLAR VEYA YASTIK KUTULARI

Bir zamanlar Qing hanedanlığında yaygın olan, ama şimdi oldukça az tutulan, bu eşsiz parçalar eski Çinde iki amaç için kullanılırdı. Fotoğraftaki gibi konkav “yastık” şeklindeki bu eşsiz parçalar birçok renk, şekil ve büyüklüklerde olurdu.

Ev hanimları bu nadide kutuları ailenin senet ve resmi evrakları gibi önemli dökümanlarını saklamak için kullanırlardı. Tipik Çin evleri, davetsiz misafirlerden korunmak için, kapılarn kilitlenmediği ve korunmadığından dolayı, ev kadınları bu kutuları geceleri hanehalkının değerli eşyalarını hırsızlardan korumak için yastık gibi kullanırlardı. Orta sınıf aileler tarafından kullanılan kutular genelde ahşap ve biraz düz, bazen elişi kağıdıyla, ipek kumaşla kaplı veya direk ahşap üzerine şekiller ile boyanmış olurdu.

Dökuman kutularından sonra, en güzel ve aranılan olan kutular yolculuk sırasında varlıklı tüccarlar tarafından kullanılırdı. Bu kutular narin altın yapraklarla kaplanır, cilalanırdı. Ekstra rahatlık ve lüks için direk cilalanmış veya gerginleştirilerek dolgunlaştırılmış deri kasaların üzerleri boyanırdı.

Yeni kuşaklara kalması için bu kutular günlük kullanıma göre dayanıklı yapılmışlardır. İyi durumda ve antika vasfıyla belgelendirmiş bu dökuman kutuları kolleksiyoncular için binlerce dolar eder. Dökuman kutuları aynı zamanda Japonya, Kore ve diğer Asya ülkelerinde de kullanılmışlardır.
Kaynak :Çin Kültür Merkezi